Blijft wonen in de stad

betaalbaar?

In veel steden moeten er flink wat sociale huurwoningen bijkomen. Gemeenten en corporaties maken daar afspraken over. Maar waar kunnen we al die nieuwe woningen bouwen? De woningmarkt trekt aan, daardoor wordt bouwgrond duurder en zijn er minder plekken. Jet Bicker Caarten, manager volkshuisvesting bij Portaal, verwacht dat het in Leiden spannend wordt, maar ziet wel mogelijkheden. Wethouder Paul Laudy is minstens zo optimistisch.

LEES VERDER

Jet Bicker Caarten (Portaal):

‘Nu we weer kúnnen bouwen, moeten we dat ook doen’

 

‘Ook in Leiden blijven mensen die ouder worden langer zelfstandig wonen, willen we statushouders onderdak geven en hebben mensen uit de maatschappelijke opvang een woning nodig. De vraag naar woningen neemt dus ook hier sterk toe. Met de gemeente hebben we afspraken gemaakt over het aantal sociale huurwoningen dat de stad nodig heeft en over de betaalbaarheid ervan: de hoogte van de huur. Er is nieuwbouw voor nodig om die afspraken na te komen en ik ben erg benieuwd hoe we dat in Leiden gaan doen. Zo veel lege plekken zijn er namelijk niet meer. En doordat de woningmarkt sterk aantrekt, worden dat er alleen maar minder.’

Gemengde wijken

Er zijn twee dingen die we liever niet willen. Omdat er zo weinig plekken in de stad over zijn om te bouwen, bestaat de kans dat we dat alleen nog kunnen doen in de uithoeken: op plekjes die een ontwikkelaar van dure woningen niet interessant vindt. Op de mooie plekken in de binnenstad zal de gemeente waarschijnlijk niet snel zeggen “bouw daar maar sociale huurwoningen”.
Verder vinden wij dat een gemengde wijk de meeste kans van slagen heeft. Iedereen door elkaar heen, niet alleen maar statushouders bij elkaar, of alleen maar mensen die echt heel weinig te besteden hebben. Vroeger hadden wij daar zelf invloed op. Als we een nieuwe wijk bouwden, bestond die uit koopwoningen, dure huurwoningen en goedkope huurwoningen, alles door elkaar. Dat mag nu niet meer. We zijn dus op zoek naar mogelijkheden om toch verschillende mensen met elkaar in een wijk of een gebouw te laten wonen. En ook om te kijken hoe ze elkaar kunnen helpen. Bijvoorbeeld jongeren die ouderen helpen met klusjes, of statushouders met inburgering of de begeleiding van mensen met psychische problemen. Die laatste groep wordt steeds groter door de veranderingen in de zorgwet. Het is onze overtuiging dat je veel eerder een prettige wijk krijgt als allerlei verschillende mensen bij elkaar wonen.’

‘De oplossing? Het is het beste om meteen in bestemmingsplannen vast te leggen waar en hoeveel sociale huurwoningen er komen. Voorheen deden we dat ook wel, maar in de crisis hebben we niet gebouwd, en het afgelopen jaar mochten we niet bouwen (zie kader). We moeten de draad dus weer oppakken. Nu we weer kúnnen bouwen, moeten we dat ook doen. De gemeente moet ons daarbij helpen. Als je het aan de markt overlaat, dan verliezen we het altijd.’

‘Als je het aan de markt overlaat, dan verliezen we het altijd’

‘Dat er voldoende sociale woningen bijkomen, kan ik niet garanderen, maar de ambitie is er wel’

Paul Laudy (wethouder in Leiden):

‘De echte discussie gaat over stedelijke verdichting’

 

‘In Leiden zijn meer sociale woningen dan huurders die ervoor in aanmerking komen. Maar door het aantal “scheefwoners” (mensen die eigenlijk te veel verdienen voor een sociale huurwoning), hebben we toch nog steeds te weinig woningen. Wie een woning zoekt, moet zes jaar wachten. Dat kan helemaal niet, dat is veel te lang. Daarom moeten we in Leiden flink bijbouwen. Tot 2030 hebben we zeker 10.000 extra woningen nodig, waarvan 3.000 in de sociale huur. Dit aantal is inclusief de woningen die we nodig hebben voor statushouders en mensen uit de maatschappelijke opvang.’

Sociale grondprijs

‘Het is inderdaad de vraag hoe we ervoor zorgen dat al die nieuwe woningen er komen. De prijs van de bouwgrond is volgens mij niet het probleem: daarover hebben we met de corporaties goede afspraken gemaakt. Ze betalen een lagere prijs. De grootste uitdaging voor Leiden is het vinden van ruimte. De discussie gaat dus niet over overgebleven plekjes, want die hebben we bijna niet. Maar over de vraag of we op allerlei andere manieren meer mensen in de stad kunnen laten wonen. Bijvoorbeeld door lege zorg- en verpleeghuizen te gebruiken voor mensen die uit de maatschappelijke opvang komen. Door andere gebouwen om te vormen tot woningen, denk aan lege kantoren. En door extra woningen te bouwen bovenop bestaande gebouwen.’

‘Ik begrijp de angst voor het ontstaan van eenzijdige wijken, aan de randen van de stad. Maar dat zal in Leiden niet snel gebeuren. Simpelweg omdat we de ruimte niet hebben: door de maatregelen die ik noemde zul je eerder zien dat er een mix ontstaat.’
‘Dat er voldoende sociale woningen bijkomen, kan ik niet garanderen, maar de ambitie is er wel. Nieuwbouwprojecten moeten in Leiden gemiddeld voor 20 procent uit sociale woningen bestaan: de politiek heeft die afspraak gemaakt. Dat hoeft niet voor elk project, maar onderaan de streep moet dat wel het geval zijn. We doen er alles aan om dat voor elkaar te krijgen.’

‘Fijn dat we verder kunnen!’

Omdat Leiden buiten onze kernregio ligt, mochten we daar op grond van de nieuwe Woningwet in 2016 geen nieuwe woningen bouwen. Maar in februari 2017 verleende de minister ons een ontheffing, waardoor we weer mogen investeren in de Leidse woningmarkt. ‘Daar zijn we ongelooflijk blij mee, want we hebben Portaal hard nodig om hier aan de opgave te voldoen’, reageert Paul Laudy. ‘We hebben Portaal bovendien leren kennen als een fijne en betrouwbare partner. De andere corporaties die hier actief zijn hadden ons te kennen gegeven de taak van Portaal niet te kunnen overnemen. Fijn dus dat we verder kunnen!’

Video
Contact

Verstuur