Onbeperkt talent


Iedereen verdient een kans op leuk werk en aardige collega’s.

LEES VERDER

Wie een beperking heeft of bijvoorbeeld een tijdje persoonlijke problemen heeft gehad, lukt het bijna niet om (weer) aan het werk te komen. Daarom doen we voor deze mensen extra ons best. We maken graag gebruik van hun talenten.

‘Als woningcorporatie willen we ook als werkgever ons maatschappelijke gezicht laten zien’, vertelt Marscha Ammerlaan, een van onze hrm-adviseurs. ‘Daarom bieden we mensen die het moeilijk hebben op de arbeidsmarkt extra kansen. Zo maken we bijvoorbeeld afspraken met de aannemers die we inschakelen en de bedrijven waar we producten en diensten inkopen. We willen dat zij extra hun best doen om deze mensen in dienst te nemen. Daarnaast spannen wij ons er zelf ook voor in.’

Extra aandacht

Iemand in dienst nemen met een lichamelijke of geestelijke beperking vraagt extra aandacht. ‘Het is maatwerk’, weet Marscha. ‘Je moet puzzelen en kijken wat er mogelijk is. Je wilt dat iemand volledig zijn talent kan laten zien en dus zo min mogelijk hinder heeft van zijn beperking. Veel functies die wij hebben, zijn daar niet meteen geschikt voor. Bijvoorbeeld omdat je je werk helemaal zelfstandig moet doen. Wat we daarom doen, is taken bij elkaar brengen en als het ware nieuwe banen maken. Zo hebben we bijvoorbeeld de assistent buurtbeheerder in het leven geroepen, die samen met de buurtbeheerder op pad gaat. Helemaal zelfstandig de wijk in is nog een brug te ver, maar op deze manier kan het wél. Zeker als de begeleiding goed is, want daar valt of staat het succes mee.’

Enthousiast

Op dit moment werken bij ons zes mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. ‘Dat is nog veel te weinig’, vindt Marscha. ‘Dit jaar willen we er elf in dienst hebben en in 2026 maar liefst 31. Ook deze mensen verdienen kansen. De afgelopen tijd heb ik veel gezaaid: op veel plekken in de organisatie heb ik gesprekken gevoerd met collega’s. Ik word blij als ik enthousiaste reacties krijg en collega’s vertellen dat zij een rol als begeleider op zich willen nemen. Samen kunnen we ons doel halen!’

 

‘Je moet puzzelen en kijken wat er
mogelijk is’

‘Als iemand mij opbelt, stuur ik een appje, dat werkt prima’

Chantal Vonk, medewerker financiële administratie:

‘Sommige collega’s kunnen zelfs een beetje gebarentaal’

 

Chantal Vonk is bijna heel haar leven doof. Ze volgde een administratieve mbo-opleiding en werkte dertien jaar bij een leasemaatschappij. Door een bedrijfsverhuizing raakte ze werkloos. Sinds september 2017 werkt ze bij ons.

‘Twee jaar ben ik op zoek geweest naar ander werk. Dat was een moeilijke periode. Ik heb wel honderd keer gesolliciteerd, drie keer ben ik op gesprek geweest. Via FermWerk, een samenwerking van een aantal gemeenten, ben ik hier gekomen. Ik vind dat ik echt heel veel geluk heb gehad dat ik weer een baan heb. Laatst las ik in de krant dat 70 procent van de mensen die doof of slechthorend zijn, thuiszitten. 70 procent! Dat is écht véél te veel!’

‘In het begin was het behoorlijk wennen. Ik werk nu op de afdeling Inkoopfacturen. Alles was nieuw, het werk, maar ook de collega’s. Ze vergaten mij soms aan te kijken als ze mij iets vertelden. Of ze praatten veel te snel. Ik hoor bijna niets, maar kan goed liplezen. Nu gaat het goed. Sommige collega’s kunnen zelfs een beetje gebarentaal! Op andere afdelingen weet lang niet iedereen dat ik doof ben. Als iemand mij opbelt, stuur ik een appje, dat werkt prima.’

‘Als ik wil, kan ik voor mijn werk af en toe een tolk inroepen. Maar ik doe dat zo weinig mogelijk. Ik wil dat we zo goed mogelijk aan elkaar wennen. En dat gaat niet als er steeds een tolk tussen zit. Mijn droom? Een vast contract! Omdat ik erg veel plezier in mijn werk heb en verwacht hier nog veel te leren. En omdat ik aan zoveel mogelijk mensen wil laten zien dat doven ook gewoon kunnen werken. Die 70 procent moet écht naar beneden.’

Elke dag een feestje

 

Oumaima Ousrut volgde praktijkonderwijs voordat ze in september 2017 begon met de opleiding tot horeca-assistent. Ze doet vier dagen ervaring op in het MeetMe café en lunchrestaurant van The Colour Kitchen in het Huis van Portaal. Daar krijgt ze begeleiding van assistent locatiemanager Puck van Dorresteijn.

Oumaima: ‘Mijn broer is een voorbeeld voor mij, hij is chef-kok. Hij heeft mij aangemoedigd om ook voor de horeca te kiezen. Eerst dacht ik: het is helemaal niks voor mij, maar ik heb het tóch gedaan. In het begin vond ik alles heel moeilijk. Ik dacht: waar ben ik beland? Dan fietste ik ‘s avonds naar huis en zat ik vol twijfels. Eén keer wilde ik zelfs stoppen met de opleiding. Wat ik moeilijk vond? Al heel snel moet je helemaal zelf salades kunnen maken, nadat ze het één keer hebben voorgedaan. En dan ook nog de kassa bedienen. Vooral als het druk was, vond ik het lastig om al die dingen door elkaar te doen. Nu is het appeltje eitje. Wil je een lekkere salade? Of een cappuccino met een mooi figuurtje erin? Ik maak het zo voor je klaar! Als je me hier alleen laat, gaat alles supergoed.’

‘Ik ben blij dat ik bij Portaal terecht ben gekomen. De mensen zijn aardig. Iedereen kent mij als dat vrolijke meisje met die opvallende hoofddoeken. Ik praat met iedereen, dat helpt ook.’ 

‘Mijn droom? In een hotel werken. Daar is alles nog net iets mooier, netter. Het liefst wil ik daar van alles uitproberen en dan ontdekken wat het beste bij me past.’

‘Als je me hier alleen laat, gaat alles supergoed’

‘Als Oumaima binnenkomt, begint ze meteen te stralen, te lachen en te kletsen’

Sfeerbepalend

 

Puck: ‘Nee, saai is het nooit met Oumaima. Ze is de gezelligste flapuit die ik ken. Als ze binnenkomt, begint ze meteen te stralen, te lachen en te kletsen. Het stellen van grenzen was haar belangrijkste leerpunt. In het begin had ze soms uitspattingen die misschien wat brutaal overkwamen. Ze voelt nu veel beter aan wat wel en niet kan. Ook in andere opzichten heb ik haar in de loop van het jaar zien veranderen. In het begin vroeg ze bijna alles. Dat is verleden tijd. Ze heeft veel meer zelfvertrouwen gekregen.’ 

‘Haar kwaliteit? Ze heeft het vermogen om van elke dag een feestje te maken. Voor haarzelf en zeker ook voor de gasten. Ze is zeer sfeerbepalend. Doordat ze reuma heeft, kan ze niet al te belastend werk doen. Maar contact met mensen zal in haar werk altijd heel belangrijk zijn. Ik zie haar wel werken in een restaurant of hotel, bijvoorbeeld in een baan waarbij ze gasten ontvangt.’

Video
Contact

Verstuur